Hodowla Ashke Inu FCI Akita Kennel

Charakter Akita inu

Akity należą do grupy szpiców azjatyckich i są jedną z ras pierwotnych. Znaczy to, że od wilka dzieli je tylko krok i to nieduży. Jest psem z natury cichym, nie szczeka jeśli nie ma ku temu powodu. Jeśli jednak już szczeka, należy się zainteresować co było lub jest tego powodem. To pies, który nie uprzedza jazgotem o planowanym ataku. Czasami jedynym sygnałem jest postawa ciała. O szczęściu możemy mówić gdy przed atakiem będzie warczeć. Taki sygnał zrozumie każdy. Akita to myśliwy, cichy, skuteczny i efektywny. Za zdobycz może być uznane wszystko co małe, ruchliwe i piszczące. Mysz, ptak, kot sąsiada, małe jazgotliwe pieski. Inaczej się ma rzecz z innymi psami, w miarę możliwości dużymi. Akita to wojownik. Duży pies stanowi naturalne wyzwanie i jako taki zasługuje na to by z nim walczyć. Oczywiście nie należy generalizować i można wychować Akitę w akceptacji do innych zwierząt znajdujących się w naszym domu. Koty uznane za część stada mogą cieszyć się wszystkimi przywilejami z tym związanymi. Nie liczyłbym jednak na to, że kurczaki uznane zostaną za część stada. Wprowadzanie nowego zwierzęcia do domu odbywać się powinno pod całkowitą kontrolą i z zachowaniem najwyższej uwagi. Zwłaszcza jeśli tyczy się to osobnika dorosłego lub kota. Nie mówię tu o ptactwie, chomikach czy innych gryzoniach bo te stanowią posiłek i jako takie zostaną najpewniej zjedzone przy pierwszej nadarzającej się okazji. Akita jako pies wielofunkcyjny spełniać miał wiele ról. Jedną z nich była ochrona domu. Jest to wpisane w Akitę i nie wymaga żadnych dodatkowych szkoleń. Dlatego też pamiętać należy, że każdy kto narusza ochraniany teren traktowany będzie jak intruz. Obcy powitany zostanie jako gość tylko w Waszej obecności. Pies pozostawiony na podwórku sam nie będzie się zastanawiał czy osoba, która właśnie weszła bez zaproszenia to znajomy, sąsiad czy dawno niewidziana teściowa. Zrobi to do czego był przystosowywany i czego od niego oczekiwano od wieków. Zapewne skończy się na tym, iż intruz zostanie zagoniony w kąt i będzie oczekiwał na Wasz powrót bardzo uważnie pilnowany przez psa. Dobrze zsocjalizowana Akita nie powinna gryźć. Wystarczy jej upilnowanie intruza.  Dlatego też pamiętajmy o tabliczce z ostrzeżeniem i o zamykaniu bramy. Inaczej rzecz ma się z innymi zwierzętami. Tutaj raczej nie będzie taryfy ulgowej. Zwierzęcy intruz zakwalifikowany zostanie do jednej z dwóch kategorii. Posiłek lub wyzwanie. Efekt końcowy będzie jednakowy. Dlatego też nie zalecam wyprowadzania psów bez smyczy. Nawet w terenie gdzie spotkanie innych jest mało prawdopodobne. Nigdy nie przewidzicie czy za zakrętem nie czai się jakaś sarenka, dzik lub inny smakowity kąsek. Akita to myśliwy. Szczególnie efektywny podczas polowania w parze. Pies z suką tworzą niezwykle skuteczny tandem kłusowników. Od zawsze wymagano od nich by brały na siebie cały ciężar polowania. Od wytropienia i odszukania zwierzyny, po naganianie, a w niektórych przypadkach, również upolowanie zwierzyny. Tak by myśliwy mógł tylko zabrać mięso. Pamiętać należy, że najczęściej samiec nie będzie tolerował innych samców, natomiast w stosunku do suczek może zachowywać się obojętnie lub nawet przyjacielsko. Nie należy myśleć, że suki są inne pod tym względem. Nie będą tolerować obcych suk. Natomiast połączenie psa i suki działa zazwyczaj bez żadnych zgrzytów. Akity bardzo poważnie podchodzą do kwestii jedzenia. Moja miska jest moja i wara ci od niej. Oczywiście Wy jako przewodnik stada, alfa i ręka karmiąca nie możecie mieć najmniejszych problemów z odebraniem miski. Ale nie zalecam takich zachowań osobom obcym, jeśli cenią palce. Z tego też względu uważać należy na dzieci. Jak już wspomniałem Akita swoją miskę traktuje bardzo serio.

NASZE AKITY

W zasadzie dotyczy to znacznej większości dużych psów i sporej części mniejszych, ale pamiętać należy, że nie wychowywane z dziećmi nie zawsze są tolerancyjne wobec małych dzieci i nigdy nie powinny być pozostawiane sam na sam z dzieckiem, dopóki nie masz pewności, że masz psa, który poważa wszystkie dzieci. Zdarza się również, że psy całkowicie tolerujące dzieci uznane za część stada i mogące pozwalać sobie na bardzo wiele, nie będą tolerowały tych samych zachowań u dzieci sąsiadów. Nie będą one traktowane jako część stada.  Bardzo ważne jest, aby pamiętać, że to nie tylko pies powinien wiedzieć jak się zachowywać. To przede wszystkim dzieci powinny być uczone właściwego zachowania. Nieprowokowany pies nie zrobi niczego głupiego. Niektórym dzieciom pozwala się traktować zwierzęta jak tylko mają na to ochotę, co często prowadzi do przejawów okrucieństwa wobec zwierząt. Takie dzieci powinny być trzymane z dala od Akity, którego wielkość i instynkty myśliwskie może narazić na niebezpieczeństwo zdrowie lub nawet życie dziecka.

Jak wspomniałem na początku Akita to rasa pierwotna, którą od wilka dzieli bardzo niewiele. Co więcej jest to doskonały myśliwy, wojownik i ochroniarz w jednym. Dlatego warto wiedzieć czego nie powinno się w stosunku do niego robić. Natarczywy kontakt wzrokowy może być potraktowany jak wyzwanie, nagłe wchodzenie w tzw. „strefę komfortu” może nie być mile widziane, nachalne klepanie po głowie również nie należy do przyjemnych doznań. Zastanówcie się co stanowi dyskomfort dla Was i odnieście to do psa. Większość tych zachowań się pokrywa. Oczywiście pies to nie człowiek i nigdy nie należy o tym zapominać, ale na dobrą sprawę jak byście zareagowali, gdyby obca osoba podeszła do Was na ulicy i bezceremonialnie zaczęła poklepywać po głowie. Oczywiście każde zachowanie choćby w najmniejszym stopniu agresywne powinno natychmiast zwrócić Waszą uwagę. Pies nie powinien być karcony, ale stanowczo przywołany do porządku. Nie karcimy psa za to, że komunikuje nam swoje niezadowolenie. A już pod żadnym, ale to żadnym pozorem nie bijemy go. Następnym razem może nie ostrzegać. Stanowczo przypominamy mu tylko kto jest alfą w tym stadzie. I to do obowiązków alfy należy dbanie o spokój. Akita potrzebuje dyscypliny i jasno określonego miejsca w stadzie. Dla osób, które postrzegają Akitę jako misiowatego przyjaciela z kanapy polecam inne rasy. Akita będzie Waszym najlepszym przyjacielem, wiernym towarzyszem, obrońcą i aniołem stróżem, ale nie można pozwolić, aby myślał o sobie jako o alfie. Dlatego też gorąco polecam treningi z profesjonalnym trenerem od najwcześniejszych dni. Psie przedszkole, trening psa towarzysza, posłuszeństwa. Żadnych treningów obronnych, Akita już to umie na poziomie instynktownym, nie uczymy go agresji. Ważne jest, aby podczas treningów uczestniczył w nich właściciel lub też właściciele. Nie oddajemy psa do szkoły i jedziemy do galerii handlowej. Jeśli chcecie by pies słuchał Was na zmianę uczestniczycie w szkoleniu. To zagwarantuje więź Waszego psa z Wami. Pamiętajcie o tym, że Akity uczą się chętnie i szybko. Mają jednak tendencję do szybkiego nudzenia się. Nie dostrzegają sensu w kolejnym powtarzaniu siad, waruj, zostań. Zalecane są więc lekcje krótkie, które nie znudzą psa. Bo jeśli uzna, że ma już dość kolejnych powtórzeń tej samej komendy to sobie pójdzie. A jak postanowi, że będzie leżał, to będzie leżał i do domu będziecie musieli go nieść.

Pies zwłaszcza szczenię będzie psocić. Pogryzie kapcie, urwie zasłonę, zje krzesło lub ulubioną torebkę, tę skórzaną od znanego projektanta. Ważne jest jedno pamięć psa funkcjonuje inaczej. Pies nie kojarzy faktu konsumpcji torebki z rana z Waszymi krzykami po powrocie do domu, postrzega to inaczej. Torebka została zniszczona rano i była to świetna zabawa. Natomiast po Waszym powrocie do domu, kiedy przybiegł się przywitać została skarcony. I za co? Za to, że witał się wylewnie? Następnym razem nie będzie się witał. A przecież radość psa, kiedy wracacie jest najpiękniejszą częścią dnia. Jeśli do psoty dochodzi na Waszych oczach skarćcie psa, stanowczo i natychmiast. Zabierzcie przedmiot destrukcji i spokojnie zakomunikujcie wasze niezadowolenie. Nie bijemy i krzyczymy, nie wściekamy się. Nie tracimy opanowania. największą karą dla psa jest to, że go zignorujecie albo odizolujecie od stada. Alfa zawsze jest stanowczy i spokojny. Ważne jest, aby psotnika nie przywoływać do siebie w celu ukarania. Komenda „do mnie” nie służy do karania. Pofatyguj się do szkodnika, aby przeprowadzić rozmowę dyscyplinującą. „Do mnie” musi być najlepszą komendą na świecie, bo kiedyś może uratować życie twojemu psu. Większość Akit lubi przenosić rzeczy w pysku, włączając w to przegub Waszej ręki. To nie działanie agresywne, lecz oznaka przywiązania. Jeżeli te chwyty sprzykrzyły ci się, postaraj się oduczyć ich psa. Za każdym razem, gdy na przywitanie chce chwycić Was za przegub dajcie mu zabawkę. Po pewnym czasie na powitanie sam zacznie przybiegać z zabawką. Akity to psy bardzo rodzinne i nie są szczęśliwe, jeśli trzymane są oddzielnie od rodziny. Nabywają dziwacznych wzorców zachowań, kiedy są trzymane jako psy podwórzowe. Kiedy zostają w zagrodzie bez wzajemnego kontaktu z rodziną, pies uwstecznia się w socjalizacji, zaś nuda będzie powodować zachowania destrukcyjne. Może niekoniecznie będzie z Wami siedział na kanapie, ale nawet leżąc w kącie będzie starał się mieć wszystkich w zasięgu wzroku. Nie wolno izolować Akity od rodziny. Nawet mieszkając na zewnątrz musi być częścią stada. Musi mieć Waszą uwagę, miłość i obecność. Odpłaci się tym samym tylko tysiąckrotnie. Akity nie są nadmiernie aktywne i są odpowiednie dla rodziny prowadzącej siedzący tryb życia, ale dla obopólnego dobra (i zdrowia) ważne są regularne treningi i spacery. Psy pozostawione na zewnątrz domu, podczas gdy ty wychodzisz, nie trenują, one oczekują aż do twojego powrotu. Jak twierdzą niektórzy Akita to najbardziej koci pies na świecie. Potrafi przesypiać do 16 godzin na dobę.

Właściwie żywienie i dbanie o dobrostan pozwoli Wam cieszyć się towarzystwem ulubieńca nawet 10-12 lat. Osobiście zalecamy by trzymać się karmy na jakiej zostały odchowane nasze szczenięta do 15 miesiąca. Potem możecie zmienić na wybraną przez Was, jednak zalecamy staranne przemyślenie tego kroku. Nie wszystkie karmy dostępne na rynku nadają się by dawać je psom. Właściwie nie polecam karmić nimi czegokolwiek. Dobre pożywienie dla Akity to pokarm oparty na mięsie, z wysokowartościowym białkiem, a szczególnie z rybą. Nie spotkałem Akity, która odmówiłaby ryby. Pamiętajmy o tym skąd wywodzi się Akita. W Japonii był to chodzący śmietnik podwórkowy. Nie ma wyrafinowanego podniebienia i chętnie będzie jadł podroby, ogryzał kości, chrupał chrząstki. Byle surowe. Dorosły pies powinien jeść dwa posiłki dziennie. Szczenię przynajmniej trzy. Suki w ciąży, ile chcą i kiedy chcą. Dla szczeniąt najlepiej suchą karmę namaczać z uwagi na możliwość zakrztuszenia. Akita to łakomczuch i je łapczywie jak pies. Oczywiście może mieć inne zdanie i nie jeść w ogóle. Pamiętajmy, że dzień diety nie zaszkodził jeszcze żadnemu psu. Nie przekarmiamy psa, gdyż zbytnia otyłość jest niebezpieczna z wielu przyczyn zdrowotnych, a u Akit nadwyżka wagi jest przede wszystkim powodem skłonności do problemów ze stawami. Powyższy tekst nie wyczerpuje wszystkich informacji o Akitach. Powiedziałbym, że to tylko wierzchołek góry lodowej. Więcej informacji można odszukać na licznych stronach poświęconych psom lub szczególnie dedykowanych Akitom.